سی و اندی سالی را که در اموزش و پرورش خاک کردم به من اموخت که هر دولتی که خواست قدرت را در دست بگیرد از نردبان این وزارتخانه مهجور بالا رفت و وجه المصالحه ای شد برای اقایان وانانی که از وزارت شعارها و پزهایش را یاد گرفته بودند و اصلا از جنس معلمها نبودند ...معنا ومفهوم تورم و چند شغله بودن و کارگری و دست فروشی و اضافه کاری تا حد انتحار و مسافر کشی و گچ کاری و کلیه فروشی و ...را نفهمیدند و نمی فهمند ...دولتی که اموزش و پرورش اولویت چندمش باشد باید به مرحله ای برسد که کسری بودجه مهمترین وزارتخانه اش سر به میلیاردها تومان برند ...باید به مرحله ای برسد که اضافات امسالش سه درصد از تورم پایین تر باشد...باید به مرحله ای برسد که چراغ را به خانه حرام کند و به مسجد حلال...باید به مرحله ای برسد که ...
مطمءنم که هیچ اتفاقی نخواهد افتاد و نباید هم بیفتد ...در نهایت چند نفر را که از مزدوران و جاسوسان و جیره خواران استکبار و صهیونیسم جهانی هستند را می گیرند و از منازلشان هم کلی مدرک و مواد مخدر و مشروبات الکلی جمع و جور می کنند و همه چیز تمام خواهد شد ...همکاران من دارند اب در هاون می کوبند....
بحث بودجه هم حاشیه های قشنگ و تاسفباری دارد...عظمت اعداد نجومی...زمان بسیار محدود...غیبت هر روزه حدود صد نفر از نمایندگان متعهد مجلس ...نبود زمان کافی برای تحلیلهای اماری و بحث های تخصصی ...و در نهایت تصویب بودجه ای که بنظر بسیازی از کارشناسان واقعی و عملیاتی نیست...
