همیشه از سیاسی بازی و سیاسی کاری گریزان بوده ام چرا که معتقدم حرمت و ارزش انسانها را لگد مال میکند و بیشتر در مدار خودخواهیها و منیت ها و غرور و کیش شخصیت دور می زند . سالهاست که در حیطه اجتماعی و فرهنگی قلم و قدم زده ام وبیشتر به واقعیتها ی اطرافم پرداخته ام تا شعارها و یکسویه نگری هایی که رسم سینه چاکان سیاست است....
من هر روز شاهد عمیقتر شدن معضلات و چالشها و اسیبهای جدی فرهنگ عمومی کشورم هستم .شاهدی که نگران از هم پاشیدگی اجتماعی و گسیختگی وحدت ملی است هرچند که بظاهر نه سر پیازم و نه ته پیاز اما در هر حال به این اصل نیز واقفم که بادی را که سالها قبل به دلیل بی کفایتی مدیران فرهنگی جامعه کاشته ایم باید این روزها طوفانش را درو کنیم.
چندی قبل که برای پیگیری یک طرخ صنعتی نسبتا مهم و بزرگ که می تواند تغییرات بزرگ و عمیقی را در استان خراسان جنوبی و بخصوص بیرجند پدید اورد به اتفاق برخی از نخبگان استان به انجا سفر کرده بودیم مواجه با کارشکنی هایی شدیم که جای تاسف بسیار داشت .طرحی که مدیران صنعتی و اقتصادی استان و بخصوص شخص استاندار از ان استقبال گرمی کردند ولی متاسفانه نگرش بسیاری از باصطلاح مدیران میانی استان انقدر سخیف و کودکانه و سطحی است که با وجود اینان نمی توان به اینده این دیار امیدوار بود....
