باورهای در هم تنیده با حیات درونی وحافظه تاریخی مردم را نباید با تنگ نظزیها و بی مبالاتیهای خودمان تبدیل به ابزاری خطرناک بر علیه حیات اجتماعی خودشان کنیم . احساس بدی که این روزها درونمان را چنگ میزند اثباتی است بر اوج گرفتن عارضه خطرناک افسردگی در بین اکثر مردم ...حالتی که مردم را از انگیزه تخلیه و واکنشهای تهاجمی انان را افزایش می دهد .
انتخاباث هم با تمام فراز و نشیبهایش به اتمام رسید .این بار مردم به این نتیحه رسیده بودند که قهر کردن با صندوقها کلاه گشاد دیگری را بر سرشان خواهد گذاشت .حداقلش هم این بود که از یک دست شدن قدرت توانستند جلو گیری کنند.دولت باید شکست بدش را با رایحه خوشش قبول کند.
گرانی جدی است ولی مبارزه با ان بیشتر به یک شوخی می ماند.این روزها انکار گرایی های سخنگوی دولت و وزیر دادگستری که بسیار اتفاقی سخنگوی قوه قضاییه هم هست خودش داستان حذاب دیگری است .
تحلیل انانی را که رای نداده و نمی دهند را بارها و بارها خوانده و شنیده ام ...بخصوص انانی را که احساس خوش روشنفکری چون بختکی بر منطقشان افتاده وتمامی راههای حصول به حداقل واقعیتهابر ایشان تبدیل به بن بستی غیر قابل عبور گردیده .به حرات می گویم که انان دارند رو به جلو فرار می کنند ...فراری به ناکجا اباد.
جناب اقای اشتهاردی هم فوت کردند .انسان والایی که عمری را به دور از الودگی سیاسی به تحقیق و مطالعه و پژوهش گذراند .خدایش بیامرزد.
