من در این مورد که چرا شوهر ها دوست ندارند تا زبان باز کنند و احساساتشان را با دیگران سهیم شوند
نتوانسته ام به پاسخ قابل قبولی برسم شاید یکی از دلایل محکم این باشد که انان مرد هستند.
حرفهای نا گفته ای که شاید در امتداد هر روز در سکوت مردان دنیایی از عشق و عاطفه را به همسران خویش پیشکش می کنند .
با ما صبور باشید:ما مرد هستیم.....مشوق و راهنمای من باش "باور کن که من لیاقت دست یافتن به رویاهایم را دارم . کمکم کن تا برای بچه هایم یک قهرمان باشم...از من خوب بگو وبه کارهای خوبی که می کنم اشاره کن ...فقط از نقطه ضعفهایی که دارم حرف نزن .
یک مرد محتاج به تایید وتحسین دایمی است که بخشی از انرا در محل کار خود و از دیگران می گیرد اما در واقع این زن اوست که باید بیشترین بخش نیاز وی را بر اورده نماید.
به شوهر خود احترام بگذارید علیرغم همه اشتباهاتش...به کرات به او بگویید که فکر میکنید ادم فوق العاده ای است و تحسینش می کنید .
مثل زن من باشید ۳۰سال است که با همه دیوانه بازیهای من ساخته و طوری رفتار کرده که انگار از انها لذت می برد او همیشه با من موافق نیست و بعضی از کارهایی را که انجام میدهم برایش جالب نیستند
اما به من نشان می دهد که همیشه دوستم دارد و این بسیار خوب است .
بدان که کی باید هول بدهی و کی باید رها کنی و ازاد بگذاری....وقتی من داد انتقاد از خودم را سر داده ام موقع ان نیست که اشتباهاتم را بر سرم بکوبی.
به امال و ارزوهای شوهر خود با علاقه گوش کنید حتی اگر فکر می کنید رویا هایش قابل دسترسی نیستند.او را خوشحال وحمایتش کنید.
با ما صبور باشید ما مرد هستیم کاری کنید که ما احساس خاص بودن کنیم....ما پسر بچه هستیم......
